Dezelfde companion kan in het ene gesprek saai en in het volgende levendig aanvoelen, en het verschil zit meestal in de eerste twee berichten. Deze gids gaat over die berichten.
Waarom openers mislukken
Een taalmodel voorspelt wat er hierna komt, op basis van alles wat al in het gesprek staat - het mechanisme uit hoe een AI-companion zijn antwoord schrijft. Dat heeft drie praktische gevolgen.
- Het spiegelt de lengte. Een bericht van één regel krijgt een kort antwoord; een alinea krijgt een alinea.
- Het spiegelt de stijl. Schrijf in de tegenwoordige tijd met kleine fysieke details en het doet dat ook. Schrijf "hey wil je rp" en het past zich daaraan aan.
- Het vult gaten met de meest gemiddelde optie. Zeg je niet waar of wanneer, dan kiest het de gebruikelijkste setting uit zijn training - daarom beginnen zoveel scènes in een koffietentje.
De oplossing is dus geen toverformule. Het is het model genoeg verhaal geven om mee verder te gaan.
De vier onderdelen van een scène
Een scène die het model kan volgen heeft alle vier nodig - één zin per onderdeel is genoeg.
Setting - waar en wanneer, met een of twee concrete details. Niet "een stad", maar "een nachtmarkt in de regen, kraampjes die inpakken".
Situatie - wat er net is gebeurd, of wat er op het spel staat. Een scène heeft een reden nodig om te bestaan.
Rollen - wie jij bent, wie het personage in deze scène is en wat ieder weet. Hier zeg je ook dat je alleen je eigen personage speelt.
Richting - wat je hierna wilt: de toon, het tempo, waar de scène heen gaat en eventuele grenzen.
Zwakke en sterke openers
| Zwak | Sterk |
|---|---|
| "Laten we op date gaan." | "Vrijdagavond, een piepklein Italiaans restaurant dat jij koos omdat het rustig was. Het is niet rustig - aan de tafel naast ons is een verjaardagsfeest. Ik kom tien minuten te laat binnen, doorweekt. Sorry. De bus viel uit. Je ziet er trouwens geweldig uit." |
| "Wees mijn vriendin op reis." | "Dag drie van onze roadtrip langs de kust. De airco van de auto viel een uur geleden uit en we kibbelen, half serieus, over wiens idee dit was. Ik rij een tankstation op. Jij speelt jezelf; ik speel alleen mij. Houd het luchtig en plagerig." |
| "Fantasy-roleplay graag." | "Een grensstadje, de avond voor een festival. Jij bent de genezeres die me vanochtend heeft opgelapt; ik ben een koerier die je niet kan betalen. Je hebt nog niet besloten of je me vertrouwt. Langzaam opbouwen - laat de spanning over meerdere scènes groeien." |
De sterke versies zijn niet langer omwille van de lengte. Elk beantwoordt de vier vragen, en elk eindigt op iets waarop het personage kan reageren.
Bijsturen als de scène loopt
Opmerkingen buiten het verhaal. Vrijwel elk model begrijpt een korte notitie tussen haakjes als bericht aan de schrijver, niet aan het personage: (OOC: rustiger aan - meer dialoog, minder beschrijving.) Houd ze kort en zet ze aan het eind van je beurt. OOC staat voor out of character.
Tijdsprongen. Een regel als [Twee uur later, terug in de flat.] krijgt een vastgelopen scène betrouwbaarder vooruit dan het personage vragen van onderwerp te veranderen.
Opnieuw genereren en bewerken. Gaat een antwoord mis, genereer het dan opnieuw of bewerk het in plaats van er in de chat mee in discussie te gaan. Alles wat in de geschiedenis blijft staan, wordt een voorbeeld dat het model later volgt.
Beschrijf wat je wilt, niet wat je niet wilt. "Ze antwoordt in korte, droge zinnen" werkt meestal beter dan "wees niet zo langdradig". Het ongewenste noemen zet het in de tekst die het model voortzet.
Eén instructie tegelijk. Tien regels in één bericht worden uitgemiddeld tot niets. Los eerst het belangrijkste op, dan het volgende.
Een lange scène bij elkaar houden
Lange roleplay groeit uiteindelijk uit boven wat het model elke beurt opnieuw kan lezen, en vroege details vallen weg - dezelfde grens als beschreven in hoe het geheugen van een AI-companion werkt. Twee gewoonten helpen:
- Vat af en toe samen. Een OOC-samenvatting van drie regels - waar je bent, wat er is gebeurd, wat ertoe doet - brengt de essentie weer in beeld.
- Gebruik het geheugen- of notitieveld voor feiten die nooit mogen verschuiven: namen, relaties, verwondingen, beloftes.
Tegenspreekt het personage zichzelf toch, dan negeert het je niet. Het heeft een detail verzonnen om een gat te vullen - zie waarom AI-companions herinneringen verzinnen. Corrigeer het kort en ga door.
Waar het personageblad past
Scèneprompts werken bovenop de vaste beschrijving van het personage. Komt hetzelfde probleem in elke scène terug - te formeel, te gretig, altijd dezelfde koosnaam - los het dan op in het personage, niet scène voor scène. Onze gids over personagebouwers behandelt welke velden ertoe doen.
En stopt een scène halverwege met een weigering, dan is dat het filter van de app en niet jouw prompt. Wat elk soort filter doet, en waarom zelfs toegeeflijke apps een bodem hebben, staat in contentfilters.